Το Methyltestosteron 10 mg αποτελεί μέρος ενός κεφαλαίου της έρευνας για τις ορμόνες που ξεκίνησε πριν από σχεδόν εκατό χρόνια. Λίγο μετά την πρώτη απομόνωση της τεστοστερόνης από τους χημικούς, διαπιστώθηκε ότι η καθαρή ορμόνη έχει ελάχιστη δράση ως δισκίο. Το Methyltestosteron αποτέλεσε την απάντησή τους σε αυτό το πρόβλημα. Έγινε το πρώτο ανδρογόνο που μπορούσε κανείς να πάρει απλώς από το στόμα και παρέμεινε για δεκαετίες ευρέως διαδεδομένο στα ιατρεία.
Σήμερα, η δραστική ουσία έχει ελάχιστο ρόλο στην ιατρική. Ο λόγος είναι κυρίως το ήπαρ. Σε αυτή τη σελίδα θα μάθετε πώς μια μικροσκοπική αλλαγή στο μόριο κατέστησε δυνατή τη μορφή του δισκίου και γιατί ακριβώς αυτή η αλλαγή έγινε πρόβλημα. Εξηγούμε επίσης ποιες εργαστηριακές τιμές μπορεί να μεταβληθούν, ποια φάρμακα δεν πρέπει να συνδυάζονται με αυτό και ποιοι νόμοι ισχύουν στη Γερμανία. Δεν χρειάζεστε προηγούμενες γνώσεις.
Το Methyltestosteron με μια ματιά
- Προέλευση: τεστοστερόνη με μια επιπλέον μεθυλομάδα, που παρασκευάστηκε για πρώτη φορά στα μέσα της δεκαετίας του 1930.
- Μορφή: δισκίο με 10 mg μη εστεροποιημένης δραστικής ουσίας για λήψη από το στόμα.
- Παλαιότερη χρήση: έλλειψη τεστοστερόνης, καθυστερημένη εφηβεία και ορισμένες μορφές καρκίνου του μαστού.
- Κύριος κίνδυνος: χολόσταση στο ήπαρ, καθώς και δυσμενείς επιδράσεις στα λιπίδια του αίματος και ορμονικές παρενέργειες.
- Νομικό καθεστώς: προς το παρόν δεν υπάρχει εγκεκριμένο σκεύασμα στη Γερμανία· αναφέρεται ρητά στον νόμο κατά του ντόπινγκ.
Μια μικρή αλλαγή στο μόριο
Όποιος παίρνει τεστοστερόνη από το στόμα, την παραδίδει πρώτα στο ήπαρ. Ό,τι απορροφάται στο έντερο περνά πρώτα από την πυλαία φλέβα και καταλήγει εκεί. Οι ειδικοί το ονομάζουν φαινόμενο πρώτης διόδου. Για τη φυσική τεστοστερόνη, αυτή η πρώτη διέλευση είναι σχεδόν καταστροφική. Το ήπαρ διασπά την ορμόνη τόσο γρήγορα, ώστε ελάχιστη ποσότητα φτάνει στον υπόλοιπο οργανισμό.
Το Methyltestosteron παρακάμπτει αυτό το εμπόδιο με ένα απλό τέχνασμα. Στο άτομο άνθρακα 17, η τεστοστερόνη έχει μια υδροξυλομάδα και δίπλα της ένα άτομο υδρογόνου. Αν αυτό το άτομο υδρογόνου αντικατασταθεί από μια μεθυλομάδα, δηλαδή μια μικρή μονάδα άνθρακα και υδρογόνου, ένα σημαντικό ηπατικό ένζυμο δεν μπορεί πλέον να προσβάλει τόσο εύκολα αυτό το σημείο. Ένα σημαντικό μέρος της ορμόνης επιβιώνει από την πρώτη διέλευση και φτάνει στην κυκλοφορία του αίματος.
Τι κάνει ο οργανισμός με το Methyltestosteron
Εκτός από τη μεθυλομάδα, η ουσία μοιάζει πολύ με το αρχικό μόριο. Γι’ αυτό υφίσταται και παρόμοιες μετατροπές. Το ένζυμο αρωματάση το μετατρέπει σε 17α-Methylestradiol. Αυτό το οιστρογόνο είναι σχετικά ισχυρό και διασπάται επίσης αργά. Έτσι, μπορεί να εμφανιστούν παρενέργειες που συνήθως συνδέονται με τις γυναικείες ορμόνες.
Ένα δεύτερο ένζυμο, η 5α-αναγωγάση, μετατρέπει το Methyltestosteron σε Mestanolon. Πρόκειται, κατά κάποιον τρόπο, για τη μεθυλιωμένη εκδοχή της διυδροτεστοστερόνης. Το Mestanolon δρα κυρίως στο δέρμα, στις ρίζες των τριχών και στον προστάτη. Και οι δύο μετατροπές εξηγούν γιατί το Methyltestosteron δεν είναι μια καθαρά μυϊκή ορμόνη στον οργανισμό, αλλά παρουσιάζει ευρύ φάσμα επιδράσεων.
Σύντομη διάρκεια δράσης
Το Methyltestosteron δεν παραμένει για πολύ στο αίμα. Παλαιότερες μελέτες αναφέρουν χρόνο ημίσειας ζωής περίπου τριών ωρών. Μετά από αυτό το διάστημα, περίπου η μισή ποσότητα στο αίμα έχει εξαφανιστεί. Τα προϊόντα διάσπασης απεκκρίνονται κυρίως μέσω των νεφρών, ωστόσο ορισμένα από αυτά μπορούν να ανιχνευθούν για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Η ιστορία της πρώτης τεστοστερόνης που λαμβανόταν από το στόμα
Το 1935, αρκετές ερευνητικές ομάδες κατάφεραν να απομονώσουν και να παρασκευάσουν τεχνητά την τεστοστερόνη. Εκείνη την εποχή, ο Ελβετός χημικός Leopold Ružička συνεργαζόταν με τη φαρμακευτική εταιρεία Ciba. Η ομάδα του περιέγραψε σχεδόν ταυτόχρονα και το μεθυλιωμένο αντίστοιχο. Για το έργο του στις ορμόνες του φύλου, ο Ružička έλαβε το 1939 το Νόμπελ Χημείας από κοινού με τον Γερμανό βιοχημικό Adolf Butenandt.
Από τα τέλη της δεκαετίας του 1930 κυκλοφόρησαν τα πρώτα φάρμακα με μεθυλοτεστοστερόνη. Για τους γιατρούς, αυτό αποτέλεσε μεγάλη πρόοδο. Μέχρι τότε, οι ανδρικές ορμόνες έπρεπε να χορηγούνται με ένεση ή να τοποθετούνται κάτω από το δέρμα σε μορφή εμφυτεύματος. Ένα δισκίο ήταν πιο πρακτικό, και στις ΗΠΑ και την Ευρώπη κυκλοφόρησε μια ολόκληρη σειρά σκευασμάτων. Μια γνωστή αμερικανική εμπορική ονομασία ήταν το Android. Η περιεκτικότητα των 10 mg ήταν αρκετά συνηθισμένη, σε αντίθεση με ορισμένα άλλα από του στόματος στεροειδή, των οποίων οι σημερινές δοσολογίες δεν αντιστοιχούσαν ποτέ σε φαρμακευτικό προϊόν.
Παστίλιες για τον βλεννογόνο του μάγουλου
Από νωρίς αναζητήθηκε ένας τρόπος να παρακαμφθεί ακόμη περισσότερο το ήπαρ. Μια λύση ήταν τα λεγόμενα παρειακά δισκία. Τοποθετούνταν ανάμεσα στο μάγουλο και τα ούλα, όπου διαλύονταν αργά. Έτσι, η δραστική ουσία περνά απευθείας στο αίμα μέσω του στοματικού βλεννογόνου. Αυτή η μορφή θεωρούνταν πιο αποτελεσματική από ένα δισκίο που καταπίνεται. Στην πράξη, όμως, δεν ήταν δημοφιλής, καθώς έπρεπε να παραμένει για πολλή ώρα στο στόμα και δυσκόλευε το φαγητό ή την ομιλία.
Για ποιους λόγους συνταγογραφούνταν παλαιότερα η μεθυλοτεστοστερόνη
Οι ιατρικές εφαρμογές της έχουν αλλάξει με την πάροδο των δεκαετιών. Η παρακάτω επισκόπηση συνοψίζει τις σημαντικότερες και δείχνει ποια είναι η σημερινή τους κατάσταση.
| Πεδίο εφαρμογής | Αιτία | Τρέχουσα κατάσταση |
|---|---|---|
| Υπογοναδισμός στους άνδρες | Αναπλήρωση των ορμονών που λείπουν από τον οργανισμό λόγω διαταραχών των όρχεων ή της υπόφυσης | Οι επιστημονικές εταιρείες δεν συνιστούν τα μεθυλιωμένα δισκία· τα τζελ, οι ενέσεις και η μη τροποποιημένη τεστοστερόνη θεωρούνται οι καθιερωμένες επιλογές |
| Καθυστερημένη εφηβεία | Σύντομη θεραπεία για την έναρξη της σωματικής ανάπτυξης στα αγόρια | Σήμερα χρησιμοποιούνται κυρίως εστέρες τεστοστερόνης σε ένεση ή τζελ, με στενή παρακολούθηση της οστικής ηλικίας |
| Καρκίνος του μαστού στις γυναίκες | Παρηγορητική θεραπεία ορισμένων προχωρημένων, ορμονοεξαρτώμενων όγκων | Έχει αντικατασταθεί από σύγχρονες αντιορμονικές θεραπείες |
| Συμπτώματα εμμηνόπαυσης | Στις ΗΠΑ συνταγογραφούνταν επί μακρόν σε συνδυασμό με εστεροποιημένα οιστρογόνα | Με βάση τα σημερινά κριτήρια έγκρισης, δεν έχει ποτέ αξιολογηθεί πλήρως· δεν έχει σημασία στην Ευρώπη |
Γιατί η ιατρική στράφηκε σε άλλες επιλογές
Δύο εξελίξεις παραμέρισαν τη μεθυλοτεστοστερόνη. Αφενός, συσσωρεύτηκαν αναφορές για ηπατικές βλάβες, ιδίως για τη χαρακτηριστική χολόσταση. Αφετέρου, εμφανίστηκαν καλύτερες εναλλακτικές. Οι εστέρες τεστοστερόνης μακράς δράσης, τα επιθέματα, τα τζελ και αργότερα η από του στόματος τεστοστερόνη ενδεκανοϊκή παρείχαν τη φυσική ορμόνη χωρίς να επιβαρύνουν το ήπαρ με αυτόν τον τρόπο. Εδώ και χρόνια, οι κατευθυντήριες οδηγίες διεθνών επιστημονικών εταιρειών ορμονών συνιστούν να μη χρησιμοποιούνται πλέον τα 17α-μεθυλιωμένα ανδρογόνα για την ανεπάρκεια τεστοστερόνης.
Το ήπαρ στο επίκεντρο
Κανένα άλλο στεροειδές δεν συνδέεται τόσο στενά με τον όρο «φαρμακευτική χολόσταση» όσο η μεθυλοτεστοστερόνη. Σε πολλά εγχειρίδια ηπατολογίας, αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο ένα φάρμακο μπορεί να διαταράξει τη ροή της χολής.
Η χολόσταση με απλά λόγια
Το ήπαρ παράγει χολή καθημερινά. Αυτό το υγρό βοηθά στην πέψη των λιπών και λειτουργεί επίσης ως οδός αποβολής ουσιών όπως η χολερυθρίνη, ένα προϊόν διάσπασης της ερυθράς χρωστικής του αίματος. Μικροσκοπικές αντλίες στα ηπατικά κύτταρα μεταφέρουν τα συστατικά της χολής σε λεπτά σωληνάρια. Από εκεί, η χολή ρέει μέσω των χοληφόρων οδών προς το έντερο.
Η μεθυλοτεστοστερόνη μπορεί να επιβραδύνει αυτές τις αντλίες. Τότε η χολή συσσωρεύεται ήδη στα ηπατικά κύτταρα και στα σωληνάρια, χωρίς να υπάρχει λίθος ή στένωση. Οι γιατροί μιλούν για ενδοηπατική χολόσταση. Συνήθως παρατηρείται μικρή φλεγμονή, αλλά η χολερυθρίνη μπορεί να αυξηθεί σημαντικά.
Η διαταραχή εμφανίζεται συνήθως μέσα σε λίγες εβδομάδες έως μήνες. Μετά τη διακοπή του φαρμάκου, υποχωρεί σε πολλές περιπτώσεις, αν και αυτό μπορεί να διαρκέσει πολύ. Στην επιστημονική βιβλιογραφία έχουν περιγραφεί και σοβαρές περιπτώσεις, στις οποίες ο κνησμός διήρκεσε μήνες ή οι χοληφόροι πόροι υπέστησαν μόνιμη βλάβη.
Κοιλότητες γεμάτες αίμα και όγκοι
Εκτός από τη χολόσταση, υπάρχουν σπανιότερα αλλά σοβαρότερα ευρήματα. Στην ηπατική πελίωση σχηματίζονται μικρές κοιλότητες γεμάτες αίμα στο ήπαρ. Συχνά δεν προκαλούν συμπτώματα, αλλά μπορεί να σπάσουν και να οδηγήσουν σε εσωτερική αιμορραγία. Έχουν επίσης παρατηρηθεί ηπατικά αδενώματα μετά από μακροχρόνια λήψη μεθυλιωμένων ανδρογόνων. Αρχικά, πρόκειται για καλοήθεις όγκους. Σε μεμονωμένες περιπτώσεις, οι γιατροί ανέφεραν επίσης κακοήθεις όγκους του ήπατος. Καθώς δεν υπάρχουν μεγάλες μελέτες, δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστεί με ακρίβεια πόσο συχνά συμβαίνει αυτό.
Άλλες επιδράσεις στον οργανισμό
Το ήπαρ δεν είναι το μόνο όργανο που επηρεάζεται. Η μεθυλοτεστοστερόνη παρεμβαίνει σε διάφορους ρυθμιστικούς μηχανισμούς, οι οποίοι υπό φυσιολογικές συνθήκες βρίσκονται σε λεπτή ισορροπία.
Καρδιά και αιμοφόρα αγγεία
Τα ανδρογόνα από του στόματος συχνά μειώνουν την HDL χοληστερόλη, δηλαδή το κλάσμα που θεωρείται προστατευτικό. Ταυτόχρονα, μπορεί να αυξηθεί η LDL χοληστερόλη. Αυτή η μεταβολή οφείλεται εν μέρει στην άμεση επίδραση στο ήπαρ, όπου ενεργοποιούνται εντονότερα τα ένζυμα του μεταβολισμού των λιπών. Μπορεί επίσης να προκληθούν κατακράτηση υγρών, αυξημένη αρτηριακή πίεση και αύξηση των ερυθρών αιμοσφαιρίων.
Ορμονική ισορροπία και γονιμότητα
Ο εγκέφαλος μετρά συνεχώς πόσες ανδρικές ορμόνες κυκλοφορούν στο αίμα. Όταν ανιχνεύει ανδρογόνα που έχουν χορηγηθεί εξωγενώς, η υπόφυση εκκρίνει λιγότερη LH και FSH. Χωρίς αυτές τις ορμόνες-αγγελιοφόρους, οι όρχεις μειώνουν τη δική τους παραγωγή ορμονών και σπερματοζωαρίων. Σε ορισμένα άτομα, μετά τη διακοπή της λήψης χρειάζονται μήνες μέχρι να επανέλθει αυτή η ισορροπία.
Οιστρογονικές και ανδρογονικές επιδράσεις
- Μαστικός αδένας: Η μεθυλοοιστραδιόλη που σχηματίζεται μπορεί να προκαλέσει αύξηση του αδενικού ιστού στους άνδρες.
- Δέρμα και μαλλιά: Μπορεί να εμφανιστούν σπυράκια, λιπαρή όψη του δέρματος και, σε περίπτωση κληρονομικής προδιάθεσης, ταχύτερη τριχόπτωση στο τριχωτό της κεφαλής.
- Προστάτης: Τα ανδρογόνα μπορούν να προαγάγουν την ανάπτυξη του προστάτη· απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή σε περίπτωση προϋπάρχουσας νόσου.
- Διάθεση: Έχουν αναφερθεί ευερεθιστότητα, διαταραχές ύπνου και εναλλαγές της διάθεσης.
Ειδικές ομάδες
Στις γυναίκες, η μεθυλοτεστοστερόνη μπορεί να προκαλέσει αρρενοποίηση. Σε αυτήν περιλαμβάνονται η βαθύτερη φωνή, η αυξημένη τριχοφυΐα στο σώμα και η διόγκωση της κλειτορίδας. Ειδικά η αλλαγή στη φωνή συχνά παραμένει μόνιμη. Η ουσία αντενδείκνυται κατά την εγκυμοσύνη και τον θηλασμό, καθώς μπορεί να προκαλέσει αρρενοποίηση στο έμβρυο. Στα παιδιά και στους εφήβους υπάρχει κίνδυνος να κλείσουν πρόωρα οι αυξητικές πλάκες των οστών, με αποτέλεσμα χαμηλότερο τελικό ανάστημα.
Ποιες εργαστηριακές τιμές μπορεί να μεταβληθούν
Πολλές αλλαγές δεν γίνονται αισθητές και διαπιστώνονται μόνο στις εξετάσεις αίματος. Ο πίνακας παρουσιάζει συνοπτικά τι θα παρακολουθούσαν οι γιατροί σε περίπτωση προηγούμενης ή συνεχιζόμενης λήψης.
| Εργαστηριακή τιμή | Πιθανή μεταβολή | Τι σημαίνει |
|---|---|---|
| Bilirubin | Αυξημένη | Ένδειξη διαταραγμένης ροής της χολής· πάνω από μια ορισμένη τιμή γίνεται ορατή ως ίκτερος |
| Αλκαλική φωσφατάση, GGT | Αυξημένη | Τυπικοί δείκτες χολόστασης |
| ALT (GPT), AST (GOT) | Συχνά μόνο ελαφρώς αυξημένες | Υποδεικνύουν βλάβη στα ηπατικά κύτταρα· μετά από προπόνηση με βάρη, η AST μπορεί να προέρχεται και από τους μυς |
| Χοληστερόλη HDL και LDL | Μείωση HDL, αύξηση LDL | Μη ευνοϊκό προφίλ για τα αιμοφόρα αγγεία |
| Αιματοκρίτης, αιμοσφαιρίνη | Αυξημένη | Πυκνότερο αίμα, μεγαλύτερη επιβάρυνση για την καρδιά και το κυκλοφορικό |
| Ολική T4 (θυρεοειδής) | Μειωμένη | Συνήθως πρόκειται για επίδραση στη μέτρηση λόγω μειωμένης πρωτεΐνης μεταφοράς· η ελεύθερη T4 παραμένει συχνά φυσιολογική |
| LH, FSH, ενδογενής τεστοστερόνη | Μειωμένη | Ενδείξεις καταστολής της ενδογενούς παραγωγής ορμονών |
Αλληλεπιδράσεις με φάρμακα
Η μεθυλοτεστοστερόνη μεταβάλλει τον τρόπο με τον οποίο το ήπαρ μεταβολίζει άλλα φάρμακα και τις πρωτεΐνες που παράγει. Αυτό οδηγεί σε ορισμένες γνωστές αλληλεπιδράσεις:
- Αντιπηκτικά τύπου κουμαρίνης: Η αντιπηκτική δράση μπορεί να ενισχυθεί σημαντικά. Αυξάνεται ο κίνδυνος αιμορραγίας.
- Ινσουλίνη και αντιδιαβητικά δισκία: Τα ανδρογόνα μπορούν να μειώσουν το σάκχαρο στο αίμα, με αποτέλεσμα οι υπάρχουσες θεραπείες να έχουν υπερβολικά ισχυρή δράση.
- Σκευάσματα κορτιζόνης: Ο συνδυασμός με ανδρογόνα μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο κατακράτησης υγρών.
- Άλλες ουσίες που επιβαρύνουν το ήπαρ: Το αλκοόλ, ορισμένα παυσίπονα ή άλλα στεροειδή προσθέτουν επιβάρυνση.
Τρεις διαδεδομένοι μύθοι
Γύρω από τη μεθυλοτεστοστερόνη κυκλοφορούν σε φόρουμ και γυμναστήρια ισχυρισμοί που, αν εξεταστούν προσεκτικά, αποδεικνύονται λανθασμένοι.
«Ένα μικρό δισκίο δεν μπορεί να προκαλέσει μεγάλη ζημιά»
Η δόση των 10 mg φαίνεται ακίνδυνη, ιδίως σε σύγκριση με ενέσεις που περιέχουν αρκετές εκατοντάδες χιλιοστόγραμμα. Ωστόσο, τα χιλιοστόγραμμα διαφορετικών δραστικών ουσιών δεν συγκρίνονται άμεσα. Σημασία έχει πόσο ισχυρή είναι μια ουσία και με ποιον τρόπο εισέρχεται στον οργανισμό. Στην περίπτωση της μεθυλοτεστοστερόνης, κάθε δισκίο περνά πρώτα από το ήπαρ και φτάνει εκεί σε υψηλή συγκέντρωση. Εκεί ακριβώς προκύπτουν τα χαρακτηριστικά προβλήματα.
«Αφού πωλούνταν παλαιότερα στα φαρμακεία, είναι ακίνδυνο»
Πολλά φάρμακα της μεταπολεμικής περιόδου εγκρίθηκαν με κριτήρια που απείχαν πολύ από τις σημερινές απαιτήσεις. Τότε υπήρχαν ελάχιστες μεγάλες, ελεγχόμενες μελέτες για τη μακροχρόνια ασφάλεια. Συνεπώς, το γεγονός ότι ένα σκεύασμα συνταγογραφούνταν κάποτε λέει λίγα για το πώς θα αξιολογούνταν με βάση τις σημερινές γνώσεις. Επιπλέον, οι ασθενείς λάμβαναν τη δραστική ουσία υπό ιατρική επίβλεψη και με παρακολούθηση των αιματολογικών τιμών.
«Αν δεν έχω συμπτώματα, το ήπαρ μου είναι υγιές»
Το ίδιο το ηπατικό παρέγχυμα δεν διαθέτει αισθητήριες νευρικές ίνες για τον πόνο. Έτσι, το ήπαρ μπορεί να υποστεί βλάβη για μεγάλο διάστημα χωρίς να το αντιληφθεί κανείς. Μόνο μια εξέταση αίματος ή ένα υπερηχογράφημα δείχνει την πραγματική κατάσταση του οργάνου. Όταν εμφανιστούν ίκτερος ή κνησμός, η διαταραχή είναι συνήθως ήδη αρκετά προχωρημένη.
Μια ματιά στην ιχθυοκαλλιέργεια
Λιγότερο γνωστή είναι μια εντελώς διαφορετική χρήση. Σε ορισμένες χώρες εκτός Ευρώπης, η μεθυλοτεστοστερόνη προστίθεται στην τροφή νεαρών ψαριών τιλάπιας. Έτσι, τα περισσότερα ψάρια αναπτύσσονται ως αρσενικά, τα οποία μεγαλώνουν ταχύτερα. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση απαγορεύεται γενικά η χρήση ορμονών για την αύξηση της απόδοσης των ζώων εκτροφής. Για τον λόγο αυτό, οι αρχές ελέγχουν τακτικά τα εισαγόμενα ψάρια για τέτοια κατάλοιπα. Για τους καταναλωτές, αυτό αποτελεί παράδειγμα του πόσο ευρεία μπορεί να είναι η χρήση μιας μεμονωμένης δραστικής ουσίας πέρα από το ιατρείο.
Μεθυλοτεστοστερόνη στον αθλητισμό
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Αντιντόπινγκ αναφέρει ρητά τη μεθυλοτεστοστερόνη στις αναβολικές ουσίες. Επομένως, η ουσία απαγορεύεται τόσο στους αγώνες όσο και στην προπόνηση. Τα σύγχρονα εργαστήρια ανιχνεύουν όχι μόνο την ίδια τη δραστική ουσία, αλλά και μεταβολίτες μακράς διάρκειας. Αυτά τα προϊόντα διάσπασης παραμένουν ανιχνεύσιμα στα ούρα πολύ περισσότερο από την αρχική ουσία. Θετικά δείγματα έχουν εντοπιστεί και σε αθλητές που είχαν λάβει μολυσμένα συμπληρώματα διατροφής. Ωστόσο, σύμφωνα με τους κανονισμούς του αθλητισμού, οι αθλήτριες και οι αθλητές φέρουν αυστηρή ευθύνη.
Νομικό καθεστώς στη Γερμανία
Για τη μεθυλοτεστοστερόνη ισχύουν ταυτόχρονα διάφορα κανονιστικά πλαίσια. Είναι σημαντικό να τα διακρίνουμε.
- Νόμος περί φαρμάκων (AMG): Προς το παρόν δεν κυκλοφορεί στη Γερμανία εγκεκριμένο τελικό φαρμακευτικό προϊόν που να περιέχει μεθυλοτεστοστερόνη. Η παρασκευή, εισαγωγή ή διάθεση φαρμάκων χωρίς την απαιτούμενη άδεια συνιστά παράβαση του AMG.
- Νόμος κατά του ντόπινγκ (AntiDopG): Η μεθυλοτεστοστερόνη αναφέρεται ρητά στο παράρτημα αυτού του νόμου. Μεταξύ άλλων, τιμωρείται η διάθεσή της για σκοπούς ντόπινγκ στον αθλητισμό. Απαγορεύονται ακόμη και η απόκτηση και η κατοχή ποσότητας που δεν θεωρείται μικρή, ακόμη και χωρίς πρόθεση πώλησης. Το όριο για τον χαρακτηρισμό μιας ποσότητας ως μη μικρής καθορίζεται από ειδικό κανονισμό.
- Αθλητικοί κανονισμοί: Ανεξάρτητα από το ποινικό δίκαιο, οι αθλητές που συμμετέχουν σε οργανωμένο αθλητισμό ενδέχεται να αποκλειστούν βάσει του Κώδικα κατά του Ντόπινγκ.
Οι τελωνειακές αρχές αντιμετωπίζουν αυστηρά τις αποστολές που περιέχουν τέτοιες ουσίες. Ακόμη και μικρές ποσότητες από το εξωτερικό μπορεί να κατασχεθούν και να οδηγήσουν σε ποινική έρευνα.
Συχνές ερωτήσεις
Είναι η μεθυλοτεστοστερόνη το ίδιο με την τεστοστερόνη;
Όχι. Είναι συγγενής ουσία με μια επιπλέον μεθυλομάδα. Αυτή ακριβώς η ομάδα επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο ο οργανισμός μεταβολίζει την ουσία και προκαλεί την επιβάρυνση του ήπατος, η οποία δεν εμφανίζεται με αυτή τη μορφή στη φυσική ορμόνη.
Υπάρχει ακόμη σήμερα τεστοστερόνη σε δισκία χωρίς μεθυλομάδα;
Ναι. Η τεστοστερόνη ενδεκανοϊκή σε μορφή κάψουλας απορροφάται μέσω του λεμφικού συστήματος και έτσι παρακάμπτει ένα μέρος του ηπατικού μεταβολισμού. Έχει εγκριθεί ως φάρμακο σε αρκετές χώρες και χορηγείται με ιατρική συνταγή.
Υποχωρούν οι ηπατικές βλάβες;
Η χολόσταση είναι αναστρέψιμη σε πολλές περιπτώσεις, όμως η ανάρρωση μπορεί να διαρκέσει από εβδομάδες έως μήνες. Δομικές αλλοιώσεις, όπως αδενώματα ή πελίωση του ήπατος, πρέπει να παρακολουθούνται από γιατρό, συνήθως με υπερηχογράφημα και τακτικές εξετάσεις αίματος.
Γιατί η μεθυλοτεστοστερόνη έχει οιστρογονική δράση;
Επειδή η αρωματάση τη μετατρέπει σε 17α-μεθυλοοιστραδιόλη. Αυτό το οιστρογόνο διασπάται αργά και, επομένως, μπορεί να ευνοήσει την κατακράτηση υγρών ή τη διόγκωση του μαστικού αδένα.
Για πόσο διάστημα μπορεί να ανιχνευτεί η μεθυλοτεστοστερόνη;
Η ίδια η δραστική ουσία εξαφανίζεται γρήγορα από το αίμα. Ωστόσο, ορισμένα προϊόντα διάσπασης παραμένουν ανιχνεύσιμα στα ούρα για πολύ μεγαλύτερο διάστημα. Δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστεί γενικά ένα ακριβές χρονικό διάστημα, καθώς εξαρτάται από την ποσότητα, τη διάρκεια, τον μεταβολισμό και τη μέθοδο εξέτασης.
Συμπέρασμα
Η μεθυλοτεστοστερόνη 10 mg περιέχει μια δραστική ουσία με μακρά ιστορία. Ως το πρώτο ανδρογόνο σε μορφή δισκίου, αποτέλεσε πραγματική πρόοδο τη δεκαετία του 1930. Με την πάροδο του χρόνου, όμως, έγινε σαφές ότι το ίδιο τέχνασμα που επιτρέπει την κατάποσή της επιβαρύνει ιδιαίτερα το ήπαρ. Η χαρακτηριστική χολόσταση, οι μεταβολές των λιπιδίων του αίματος, οι ορμονικές παρενέργειες και οι αλληλεπιδράσεις με αντιπηκτικά και φάρμακα για τον διαβήτη οδήγησαν την ιατρική να στραφεί σήμερα σε άλλες μορφές τεστοστερόνης.
Προς το παρόν δεν έχει εγκριθεί κανένα σκεύασμα στη Γερμανία, ενώ ο Νόμος κατά του Ντόπινγκ αναφέρει ρητά την ουσία. Όποιος έχει ερωτήματα σχετικά με την υγεία του, για παράδειγμα για τις ηπατικές τιμές ή τις ορμόνες μετά από παλαιότερη χρήση, μπορεί να απευθυνθεί σε γενικό ιατρό, παθολόγο ή ενδοκρινολόγο για εξειδικευμένη και εμπιστευτική υποστήριξη.